Noha
Aye Raat Fazal Lang Jaan Te De
Mir Hasan Mir
Aye Raat Fazal Lang Jaan Te De is a Punjabi noha recited by Mir Hasan Mir in 2021, written by Husnain Akbar and Saqlain Akbar. Set on the night before Ashura, the poetry expresses Hazrat Abbas's longing to defend Imam Hussain, protect the children of Karbala and fulfil his devotion.Read moreShow less
Lyrics DetailsTap to viewTap to hide
Lyrics
Aye Raat Fazal Lang Jaan Te De Lyrics
Ashoor di shab vich khaimiyan de, pyoo puttar nu kujh samjhaunda reha Apne armaan sunaunda reha Aye raat fazal langh jaan te de, din dasween da charh jaan te de Phir vekheen Baba ki karda ae, hik vaari vela aan te de Jadon veer Hasan di mayyat te lokan teer chalaye san Main vain odon vi paye san Dewan badal main naqsha Yasrab da, mainu Maula tegh chalan te de Ae ghat te naeen, shehzadiyan sab mainu Chacha Ghazi kehndiyan ne Mera naam adab naal laindiyan ne Mainu naal bhateejiyan de Maula, rishte da maan nibhan te de Kal charhda sooraj vekhega ki rang meri shamsheer da ae Te ki matlab takbeer da ae Jang Fajr ton pehlan muk jaave, ik vaar Akbar azaan te de Ghar ujraya behan Ruqayya da, mera Muslim Koofiyan maar ditta Main rondiyan dheeyan takda reha Kar Fazal duawan ajj Maula, mainu behan da qarz lahan te de Je Shaam de ik ik vehre chon awaaz na aave ron di Te mera naan vi Ghazi naeen Bas Maa Zahra de naa'n Maula, mainu apna aap azmaan te de Main vekhya Sayeen Rubab meri payi gal Asghar da chumdi ae Bare maan de naal ae kehndi ae Rakh hausla, paani aavega, Ghazi nu nehr te jaan te de Ae Karbal ae koi Yasrab naeen, dar Pak Batool da jal jaave Te Baba tegh vi na chalaave Main Shaam te Koofa saar dewan, koi agg da ajj farmaan te de Main aaqazadi Zainab di, akh vich athru naeen tak sakda Unnu maan ae meriyan baanwan da Mera sar lathda ae lath jaave, bas Sayeen da veer bachaan te de Akbar kehve Ghazi ajj de layi, mainu Maa Zahra ne mangya si Maa Umm-ul-Baneen ne dassya si Bhaven neza vi na deve mainu, bas Maula maqtal jaan te de
عاشور دی شب وچ خیمیاں دے، پیو پتر نوں کجھ سمجھاؤندا رہیا اپنے ارمان سناؤندا رہیا اے رات فضل لنگھ جان تے دے، دن دسویں دا چڑھ جان تے دے فیر ویکھیں بابا کی کردا اے، ہک واری ویلا آن تے دے جدوں ویر حسن دی میت تے لوکاں تیر چلائے سن میں وین اوہدوں وی پائے سن دیواں بدل میں نقشہ یثرب دا، مینوں مولا تیغ چلاؤن تے دے اے گھٹ تے نئیں، شہزادیاں سب مینوں چچا غازی کہندیاں نیں میرا ناں ادب نال لیندیاں نیں مینوں نال بھتیجیاں دے مولا، رشتے دا مان نبھاؤن تے دے کل چڑھدا سورج ویکھے گا کی رنگ میری شمشیر دا اے تے کی مطلب تکبیر دا اے جنگ فجر توں پہلاں مک جاوے، اک وار اکبر اذان تے دے گھر اجڑایا بہن رقیہ دا، میرا مسلم کوفیاں مار دتا میں روندیاں دھیاں تکدا رہیا کر فضل دعواں اج مولا، مینوں بہن دا قرض لاہن تے دے جے شام دے اک اک ویہڑے چوں آواز نہ آوے رون دی تے میرا ناں وی غازی نئیں بس ماں زہرا دے ناں مولا، مینوں اپنا آپ آزمان تے دے میں ویکھیا سائیں رباب میری پئی گل اصغر دا چمدی اے بڑے مان دے نال اے کہندی اے رکھ حوصلہ، پانی آوے گا، غازی نوں نہر تے جان تے دے اے کربل اے کوئی یثرب نئیں، در پاک بتول دا جل جاوے تے بابا تیغ وی نہ چلاوے میں شام تے کوفہ ساڑ دیواں، کوئی اگ دا اج فرمان تے دے میں آقازادی زینب دی، اکھ وچ اتھرو نئیں تک سکدا اونوں مان اے میریاں بانہواں دا میرا سر لتھدا اے لتھ جاوے، بس سائیں دا ویر بچان تے دے اکبر کہوے غازی اج دے لئی، مینوں ماں زہرا نے منگیا سی ماں ام البنین نے دسیا سی بھاویں نیزہ وی نہ دیوے مینوں، بس مولا مقتل جان تے دے
On the night of Ashura, among the tents, a father continued speaking to his son. He kept expressing his deepest wishes. O night, let Fazal pass through you; let the tenth day's dawn arrive. Then watch what I shall do, Father; only let that moment come once. When people fired arrows upon my brother Hasan's funeral bier, I lamented bitterly even then. I shall transform the very face of Yathrib; Maula, allow me to draw my sword. Is this not enough? Every princess calls me Uncle Ghazi. They speak my name with such respect. Maula, allow me to fulfil the honour and duty of my bond with my nieces. Tomorrow's rising sun shall witness the might of my sword, And discover the true meaning of the Takbir. The battle would end before dawn, if only Akbar were allowed to call the Adhan once. The home of my sister Ruqayya was devastated; the people of Kufa killed my Muslim. I continued watching the weeping daughters. Grant me this favour today, Maula; allow me to repay my sister's due. If no cry of mourning rises from every courtyard of Shaam, Then I am unworthy of the name Ghazi. For the sake of Mother Zahra, Maula, allow me to prove myself. I saw my lady Rubab kissing Asghar's throat. With great confidence she was saying: Have courage, water shall come; let Ghazi go to the river. This is Karbala, not Yathrib, where the door of the pure Batool was set ablaze, And Father did not even raise his sword. I would set Shaam and Kufa ablaze; only give me the command today. I am the servant of Zainab; I cannot bear to see tears in her eyes. She places her trust in the strength of my arms. Let my head be severed if it must; only allow me to protect my master's sister. Akbar says: For this very day, Mother Zahra had prayed for me. Mother Umm-ul-Baneen had told me so. Even if I am given no spear, Maula, just permit me to enter the battlefield.
Details
Lyrics Details
- Category
- Noha
- Reciter
- Mir Hasan Mir
- Year
- 2021
- Personalities
- Imam Hussain
- Occasion
- Muharram, Ashura
- Languages
- English, Roman Punjabi, Punjabi Shahmukhi
- Original language
- Punjabi
